Przejdź do głównej treści

Darmowa dostawa już od 2000zł brutto

Fireshop – Hurtownia PPOŻ i Producent Akcesoriów do Gaśnic

Otwórz wyszukiwarkę
Szukaj
Zamknij wyszukiwarkę Wyczyść Szukaj
Produkty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły

Co to jest gaśnica?

Gaśnica to podstawowe urządzenie ratnicze, którego budowa i przeznaczenie ewoluowały od ponad dwustu lat, stając się fundamentem współczesnej ochrony przeciwpożarowej. Niezależnie od budowy, każde certyfikowane urządzenie w Polsce musi mieć czerwony kolor i przechodzić bezwzględną, coroczną legalizację potwierdzoną odpowiednią kontrolką.

Najważniejsze parametry i zasady użytkowania:

  • Klasy pożarowe: Skuteczność gaszenia definiują litery na etykiecie: A (ciała stałe), B (ciecze palne), C (gazy), D (metale) oraz F (tłuszcze). Ze względu na niewielki druk, sprzęt zawsze warto oznaczyć dodatkowym, czytelnym znakiem informacyjnym.

  • Budowa i napęd: Modele o wadze powyżej 3 kg muszą być wyposażone w wąż ułatwiający precyzyjne kierowanie strumienia. Czynnikiem wypychającym środek gaśniczy jest najczęściej obojętny azot (wyjątkiem są wysokociśnieniowe gaśnice śniegowe CO2).

  • Dominacja gaśnic proszkowych: Proszek stanowi 90% rynku ze względu na cenę i uniwersalność, jednak użyty w małym pomieszczeniu drastycznie podrażnia drogi oddechowe i oczy. Strumień zawsze należy kierować w podstawę ognia, nigdy w stronę ludzi.

  • Stabilny montaż: Przeciążenia podczas wypadku samochodowego potęgują masę gaśnicy nawet dziesięciokrotnie. W pojazdach (w tym wozach strażackich) bezwzględnie wymaga ona solidnych, stalowych opask spinających, a w budynkach dedykowanych wieszaków lub stojaków.

Prawidłowo dobrany, zamocowany i oznaczony sprzęt gaśniczy to gwarancja błyskawicznej reakcji bez ryzyka potęgowania strat. Certyfikowane gaśnice wszystkich klas, znaki informacyjne oraz niezawodne systemy mocowań transportowych i ściennych znajdziesz w ofercie sklepu Fireshop.pl.

Co to jest gaśnica?

Definicja gaśnicy

Współcześnie, gaśnica jest „urządzeniem” przeznaczonym do tłumienia pożarów i stanowi podstawowy sprzęt gaśniczy. Początkowo, pierwszy model gaśnicy został opracowany w 1734 roku przez niemieckiego lekarza o imieniu M. Fuches, który sugerował wrzucanie szklanych pojemników ze słoną wodą do ognia. Następnie, innowacyjne rozwiązanie gaśnicy zostało zaproponowane przez George'a Manby'ego w 1816 roku. Zaprojektował on gaśnicę, która zawierała wodny roztwór węglanu potasu oraz sprężone powietrze. Wykorzystanie gaśnicy zależy od ilości środka gaśniczego. Gaśnice z ograniczoną ilością środka stosuje się do gaszenia małych pożarów. Z tego powodu są one nieodzownym wyposażeniem samochodów osobowych, autobusów, obiektów użyteczności publicznej oraz straży pożarnej. Zgodnie z polskim standardem, gaśnice muszą mieć czerwony kolor. Każda gaśnica jest opisana etykietą, która informuje o jej przeznaczeniu i sposobie użycia. Co roku gaśnica przechodzi test sprawności, zwany legalizacją, który jest potwierdzony naklejką z datą kontroli i kolejnego testu. Gaśnica powinna być zamocowana na uchwycie , wieszaku dostosowanym do wielkości gaśnicy. Gaśnica w transporcie musi posiadać dodatkowe opaski spinające, najlepiej stalowe. Przeciążenia podczas zderzenia powodują wzrost masy gaśnicy nawet 10 razy. W budynku gaśnicę montuje się na ścianie lub w specjalnej podstawie, stojaku stojącym na podłodze. Ta zasada dotyczy również samochodów strażackich. Warto pamiętać o prawidłowym zamocowaniu gaśnicy w pojeździe strażackim, aby uniknąć przypadków otwarcia się niezabezpieczonej gaśnicy.

Budowa gaśnicy

Każda gaśnica powinna być wyposażona w zawór, który umożliwia zatrzymanie wypływu środka gaśniczego w dowolnym momencie. Gaśnice zawierające więcej niż 3 kg środka gaśniczego powinny mieć wąż odpowiedniej długości. Wyłącznie gazy nierozprężne mogą być używane jako czynniki napędowe w gaśnicach. Powszechnie używany do napędu jest azot. Wyjątkiem jest gaśnica śniegowa zawierająca rozprężny dwutlenek węgla. Ale wtedy zbiornik testowany jest na 250bar, a zwór bezpieczeństwa uwolni nadmiar ciśnienia przy 190bar i temperaturze gazu powyżej 60oC.


Rodzaje gaśnic

Wprowadzono oznaczenia literowe, które ułatwiają orientację w gaśnicach i określają, jakiego rodzaju pożar można nimi gasić. Na przykład:
- A - do gaszenia pożarów ciał stałych, takich jak drewno, papier i guma,
- B - do gaszenia pożarów cieczy i stopionych substancji, takich jak benzyna i tworzywa sztuczne,
- C - do gaszenia pożarów gazów palnych, takich jak metan i propan,
- D - do gaszenia pożarów palnych metali, takich jak magnez i uran,
- F - do gaszenia pożarów łatwopalnych substancji gotujących, takich jak oleje roślinne i tłuszcze zwierzęce. Oznaczenia te na etykiecie są mało widoczne dlatego powinno się stosować dodatkowy znak z określenia rodzaju gaśnicy, typu kategorii gaśniczej i zaleceń bezpieczeństwa. Gaśnice są również podzielone ze względu na rodzaj środka gaśniczego, na przykład:
- P - proszkowa,
- WP - wodno-pianowa,
- S - śniegowa,
- H - halonowa (wycofana z użytku),
- W - wodna (obecnie produkowane gaśnice z symbolami "W" są gaśnicami pianowymi).

Ogóle warunki stosowania gaśnic

Średni czas działania gaśnic zależy od ilości środka gaśniczego. Im więcej środka gaśniczego, tym dłużej trwa działanie gaśnicy. W budynkach i obiektach budowlanych najczęściej stosuje się gaśnice proszkowe głównie ze względu na ich cenę i uniwersalne zastosowanie. Decyduje o tym również zalecenie załączniku do Ustawy o Ochronie przeciwpożarowej o obowiązkowym stosowaniu min. 2kg (lub 3L) na 100m2. Z tego wynika że zastosowanie gaśnicy pianowej byłoby dwa razy droższe. Taniej nie zawsze oznacza lepiej. W tym przypadku 90% rynku to gaśnice proszkowe. Podczas używania gaśnicy proszkowej należy pamiętać o kilku zasadach. Należy podejść jak najbliżej źródła ognia i skierować strumień proszku bezpośrednio w źródło ognia (paliwo). W małych pomieszczeniach warto nosić aparat ochrony dróg oddechowych, ponieważ proszek może podrażniać drogi oddechowe, skórę i oczy. Nie należy gasić urządzeń elektrycznych pod napięciem powyżej 1000V i unikać kierowania strumienia proszku w stronę ludzi.

Autor: Paweł Badowski